اين اولين مطلبي است كه در وب لاگم مي زارم

اميدوارم مطالبي رو كه توي اين وب لاگ مي زارم  بتونه جايگزين اون وقتي بشه كه شما صرف كردين و اين وب لاگو ديدين

همه ما گمشده هايي تو زندگيمون داريم ممكنه اون گمشده يه فرد يه حس يه باور يه اعتقاد باشه كه اگه پيداش كنيم از اين چيزي كه هستيم فاصله مي گيريم و اوج پيدا مي كنيم .

ما از خداي گم شده ايم او به جستجوست

چون ما نيازمند و گرفتار آرزوست

گاهي به برگ لاله  نويسد پيام خويش

گاهي درون سينه مرغان به هاي و هوست

در جوهر ما گوهر زندگي گم است

اين گوهر گمشده ماييم يا كه اوست

مي بينيد خيلي راحته خدا رو پيدا كرد ، توي قطره قطره هاي بارون كه مي پاشه به صورتمون و گونه هامو  نو لمس مي كنه يا صداي خش خش برگا يا صداي لرزش شاخه هاي خشكيده .

زمستون و پاييز فصل صداست . فقط صدا .

كافيه زير سايه سپيدار بمونيم و  چشمامونو ببنديم و گوش كنيم . اون وقته كه پيداش مي كنيم .همين

خداحافظ